خانم «زینب تایلور» از استرالیا که برای شرکت در کنفرانس بین‌المللی فاطمه‌شناسی (اراک)‌ شنبه 21 ژوئن وارد ایران شد، آنقدر صادقانه و دلنشین از عواطفش گفت که دلم نیامد بسادگی از کنار آنها عبور کنم.

او خود را اینگونه معرفی می‌کند: «من از دهکده‌ای متفاوت از اینجا، در کشور استرالیا به ایران آمده‌ام. در آنجا مسلمانان انگشت‌شماراند. من قبلا مسیحی بودم تا اینکه یک دوست ـ به عنوان موهبتی الهی ـ مرا با کتب اسلامی آشنا کرد. آن کتاب‌ها برایم جذاب بودند...»

و البته جذاب‌ترین این کتاب‌ها، مهم‌ترین آنها بود: «هنوز مسلمان نشده بودم که قرآن را مطالعه کردم. حسی که به من می‌داد مشخص می‌کرد که این کتاب زمینی نیست، آسمانی است. قرآن را ابتدا انگلیسی و بعد به عربی یاد گرفتم. سپس زندگی حضرت رسول را مطالعه کردم. من قدم به قدم اسلام را شناختم».

شاید اگر شما هم زینب تایلور را ببینید، اندک شک و شبهه‌ای درباره حقانیت اسلام در ذهنتان نماند: «اینک حال من، حال اطمینان است. با تمام وجود ایمان دارم که اگر یک چراغ هدایت در دنیا باشد آن اسلام است».

وقتی از مشکلاتش در استرالیا از او می پرسیم بسیار متأثر می‌شود. شاید محدود شدن رابطه با خانواده و دوستان نزدیک سابقش ـ پس از مسلمان شدن ـ  سخت‌ترین مشکل وی باشد. زینب می‌گوید: «این خودش جهاد است. مردم آنجا اغلب از دیدن نوع پوشش من شوکه می‌شوند. خیلی‌ها مرا مسخره و طرد می‌کنند. تعداد مسلمانان در منطقه ما بسیار کم است و این وضع مرا بسیار دشوار می‌کند. رسانه‌ها با آیین من تناسب ندارند، بنابراین آنها را تقریباً از خانه حذف کردم. با آن دسته از دوستان سابق که امکان ادامه ارتباط نبود هم قطع رابطه کردم».

تایلور با لحنی آمیخته از "فخر" و "زجر" اضافه می‌کند: «من اولین زن محجبه در منطقه خودم بودم. من برای آنها عجیب هستم و آنها به جای اینکه بخواهند مرا بشناسند مرا مسخره می‌کنند! اما من در همه‌ی این سختی‌ها یک دلخوشی دارم که آنها ندارند و آن "اسلام" و "قرآن" است. من با کسانی در ارتباط هستم که آنها از آن محروم هستند ؛ من "خداوند" و "اهل‌بیت" را دارم».

این بانوی مسلمان و مستبصر استرالیایی از کمبودها نیز سخن می‌گوید: «امکانات اسلامی در محل سکونت من کم است. کتاب در مورد دین اسلام در آنجا بسیار کم است. زندگی برای من در آنجا سخت است. با این‌همه، من مسافتی طولانی طی می‌کنم تا فرزندانم را در یک مرکز آموزشی خیلی کوچک اسلامی بگذارم، چون من یک مادرم».

زینب تایلور که به عنوان یک زن اندیشمند شیعه برای شرکت در کنگره فاطمه‌شنای به ایران دعوت شده است علیرغم تمامی این رنج‌ها، گفتگو را با این کلمات امیدوارانه به پایان می‌برد: «با تمامی اوصافی که گفتم، خوشحال و خوشبختم ؛ چرا که همراه با همسر و فرزندانم در دریای بی‌کران اسلام زندگی می‌کنیم».

ما هم خوشحالیم خانم تایلور ... و امیدوار که بتوانیم خدای متعال را ـ به خاطر نبود مشکلات تو، در جمهوری اسلامی ایران ـ شکرگذار باشیم.

ما برایت دعا می‌کنیم ... و برای تمام مسلمانان و نومسلمانان، تا مشکلاتشان در تمام دنیا به زودی زود پایان پذیرد.

................................

 انتهای پیام / 101 ـ 121

ــ شنیده‌ایم شما تا دهه سوم زندگی خود، سنی بوده‌اید و سپس به مکتب اهل بیت (ع) گرویده‌اید.

 لافرمونی: بله. 

ــ پس اگر موافق باشید مصاحبه را با این سؤال آغاز کنیم که «چرا شیعه شدید؟».

 لافرمونی: من در خانواده‌ای اهل سنت به دنیا آمدم و بزرگ شدم. بعد از تمام شدن دبیرستان، در رشته جغرافیا در یکی از دانشگاه‌های سریلانکا ادامه تحصیل دادم. تحصیل من در دانشگاه همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران بود و ما اخبار و وقایع ایران را از طریق مطبوعات پیگیری می‌کردیم. پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه، در آموزش و پرورش استخدام و از آن پس به عنوان معلم مشغول به کار شدم، تا اینکه سفارت جمهوری اسلامی ایران در سریلانکا "خانه فرهنگ" تأسیس کرد و از من برای ترجمه دعوت به همکاری نمود. من هم که به دو زبان عربی و انگلیسی مسلط بودم معلمی را رها کرده و در آنجا استخدام شدم. در آنجا بود که زمینه آشنایی من با "مکتب تشیع" از نزدیک و به شکل دقیق فراهم شد. بعد از مدتی به تشویق مسؤولان سفارت، به ایران مسافرت کردم و در شهر مقدس قم، تحقیقات خود را کامل نموده و رسماً شیعه شدم.

ــ نسبت پیروان ادیان و مذاهب در سری‌لانکا چگونه است؟

 لافرمونی: هفتاد و چهار درصد مردم سریلانکا بودائی هستند و بقیه، پیرو ادیان دیگر. اهل سنت هم حدود هفت درصد جمعیت سریلانکا را تشکیل می‌دهند. شیعیان هم تعداد کمی هستند.

ــ زبان مردم این کشور چیست؟

 لافرمونی: سریلانکایی‌ها به زبان "سهیانی" سخن می‌گویند.

ــ آیا پس از بازگشت از ایران فعالیت تبلیغی هم دارید؟

 لافرمونی: البته. بعد از تحصیل در مرکز جهانی علوم اسلامی (که اکنون "جامعة المصطفی العالمیة" نام دارد) به سریلانکا برگشتم و «بنیاد هاشمیه» را تأسیس نمودم که اهم فعالیت‌های آن فرهنگی و تبلیغی است. هم‌اکنون نیز مدیریت این بنیاد را شخصا بر عهده دارم.

ــ و فعالیت قلمی؟

 لافرمونی: تا کنون نزدیک به چهل اثر به چاپ رسانده‌ام. مثل: "ترجمه کامل صحیفه سجادیه به زبان تامیل"، "تألیف کتاب زندگی چهارده معصوم (ع)"، "ترجمه بعضی از کتب شهید مطهری (از جمله حقوق زن در اسلام و داستان راستان)" ، "ترجمه بعضی کتب دکتر علی شریعتی" و مهم‌ترین آنها ترجمه قرآن کریم به زبان سهیانی است.

 ضمن اینکه مقالات علمی زیادی نیز ترجمه، تألیف و منتشر نموده‌ام. 

ــ شما با چند زبان آشنایی دارید؟

 لافرمونی: به زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی و دو زبان محلی مسلط هستم.

ــ و سخن آخر؟

لافرمونی: لازم است در همین‌جا یک بار دیگر از کارگزاران فرهنگی سفارت، سپاسگزاری ویژه‌ای داشته باشم ؛ چرا که زحمات بی‌شائبه و کم‌نظیر این عزیزان، عامل اصلی شیعه شدن من بود. 

ــ از این که در این گفتگوی کوتاه شرکت کردید متشکریم.

..............................

پایان پیام / 107 ـ 101

ابنا : علت گرایش شما به اسلام چه بود؟

 سسو : من از کودکی نام امام خمینی را از جاهای مختلف می شنیدم ؛ اما همیشه در تصوراتم وی را خیلی دور از دسترس می دانستم. بعدها که بزرگ‌تر شدم به علت علاقه به شخصیت وی سعی کردم بیشتر در مورد او، شخصیتش و دینش بدانم.

 شاید بتوانم بگویم که من دین اسلام را از طریق امام خمینی شناختم و سرانجام کامل‌ترین و بهترین دین را انتخاب کردم.

ابنا : شما در نیمه‌ی شعبان دو سال پیش مسلمان شدید. چرا چنین روز مبارکی را برای تشرف انتخاب کردید؟

 سسو : حضرت مهدی (عج) تجسم تمام چیزهایی است که من در ذهن دارم. وی در من "امید" و "انرژی" ایجاد می‌کند. همین که من هر روز که بیدار می‌شوم به این فکر می‌کنم که شاید امام زمان ما همین امروز، همین ساعت ظهور کند در من ایجاد امید و تحرک می‌کند.

ابنا : آقای سسو ! شما وظیفه خودتان را در برابر حضرت مهدی (عج) چه می‌دانید؟

 سسو : به نظر من، وظیفه‌ی همه‌ی ما در مقابل امام زمانمان این است که به وسیله شناخت اسلام و شناخت امام (عج) به کامل کردن خود بپردازیم . این مهم‌ترین کاریست که ما می‌توانیم انجام دهیم.

ابنا : اگر همین الان به شما بگویند هر چه می‌خواهید به امام زمان (عج) بگویید و وی حرف شما را می‌شنود، به ایشان چه می گوئید؟

 سسو :  اگر می‌شنوند ... من از ایشان درخواست می‌کنم که در سپاهشان من را هم بپذیرند.

 من آرزو دارم سپر بلای ایشان باشم. آرزوی من فدا شدن برای امام زمانمان است.

 همچنین آرزوی من دیدن دنیایی بدون تاریکی و پر از عدالت است. من از ایشان این دنیای دور از بدی‌ها را خواستارم و همچنین کمک به مردم مظلوم فلسطین اشغالی.

ابنا : می‌توانید تصورتان را از دنیای پس از ظهور اماممان برای ما بیان کنید؟

 سسو : د‌نیایی که یوسف زهرا در آن باشد برای من مثل این است که هر صبح، پنجره ای را باز کنم و باغی زیبا و سرسبز و خورشید درخشان و تمام زیبایی‌های دنیا را از پس آن ببینم ؛ دنیایی که در آن همه چیز زیبا خواهد بود.

ابنا : در پایان اگر ممکن است از فعالیت‌های خودتان در مؤسسه امام مهدی(عج) در ایتالیا برایمان توضیحاتی بفرمائید.

 سسو : این مؤسسه فعالیت‌های خود را در دو جهت متمرکز کرده است. یکی جنبه داخلی که منحصر به اعضای مؤسسه و تمامی برادران و خواهران مسلمان است ؛ و دیگری جنبه خارجی که مربوط به غیر مسلمانان و معرفی و شناساندن اسلام به عنوان یک ثروت تمام نشدنی فرهنگی و معنوی به آنان است.

 با این اهداف، مؤسسه همچنین اقدام به راه‌اندازی یک سایت رسمی به آدرس www.islamshia.org نموده که به زبان ایتالیایی فعالیت می‌کند.

ابنا : از اینکه وقت خودتان را در اختیار خوانندگان سایت ما قرار داده و درخواست همکاری با سایت ما را پذیرفتید ممنونیم.

.................

پایان پیام / 121 ـ 101

ابنا: با تشکر از اینکه دعوت ما را برای مصاحبه پذیرفتید، لطفاً خودتان را معرفی کنید؟

 جبرئیل بواری هستم از کشورمالی، بیست و هفت سال سن دارم و در جامعه المصطفی العالمیه شهر مقدس قم در رشته فقه و معارف مشغول تحصیل هستم.

ابنا: ما شنیده‏ایم چند سالی است که شما به مذهب اهل بیت مشرف شده‏اید.

 بله من سنی مالکی بودم. تقریباً چهار سال پیش شیعه شده‏ام.

ابنا: چه شد که مذهب اهل بیت را پذیرفتید؟

 وقتی دبیرستان بودم، استادی داشتیم که به ما تاریخ اسلام درس می‏داد، این استاد شیعه بود، اما به کسی نمی‏گفت که شیعه است. سرفصل درس از تاریخ قبل از بعثت بود تا سرگذشت خلفای اربعه، اما ایشان سرگذشت امام حسن را هم به ما درس داد. به امام حسین که رسیدیم گفت هر کس می‏خواهد درباره این بزرگوار بیشتر بفهمد و ایشان را بشناسد باید به مدرسه اهل ببیت در «بماکو» برود. بماکو پایتخت مالی است ومن در آنجا زندگی می‏کردم. البته این مدارس در دیگر شهرها هم وجود دارد. من وقتی دیپلم گرفتم، بلافاصه به آنجا رفتم و حدود چهار سال آنجا درس خواندم. لابد شما می‏دانید که این مدرسه زیر نظر مرکز مصطفی العالمیه است. من خودم تحقیق کردم و بلافاصله دریافتم که مکتب اهل بیت حق است و شیعه شدم.

ابنا:شما راجع به چه مطالبی تحقیق کردید؟

 درباره خلفای اربعه وجانشینی پیامبر. چون وقتی تحقیق کردم هیچ حدیثی ندیدم که باید از خلیفه اول یا خلیفه دوم پیروی کنید، اما چندین حدیث در کتب اهل سنت دیدم که پیامبر می‏فرماید از علی پیروی کنید. البته این احادیث در الغدیر و المراجعات هم ذکر شده است. البته من همین سؤال را از علمای اهل سنت هم ‏پرسیدم، اما آنها سکوت می‏کردند ومی‏گفتند نباید این سؤال را پرسید، لذا من بیشتر به طرف تحقیق و بررسی و مطالعه کشانده ‏شدم و بیشتر کنجکاوی ‏کردم.

ابنا: شما گفتید که مثل مدرسه‏ای که در شهر بماکو شما در آن درس خواندید، در شهرهای دیگر هم وجود دارد. می‏خواستم بدانم در سراسر مالی چند تا از این مدرسه‏ها وجود دارد؟

 زیاد است، نمی‎‏دانم چند تا، اما غلبه در این مدارس با شاگردان شیعی است.

ابنا: تأثیر این مدرسه‏ها را چگونه ارزیابی می‏کنید؟

 در آشنایی و جذب مردم به مذهب اهل بیت تأثیر دارد، اما باید کار هم بکنند، تأسیس مدرسه به تنهایی کافی نیست، به ویژه اینکه متأسفانه هیچ ارتباطی بین مدرسه و شاگردانی که تربیت می‏کنند نیست.

ابنا: آیا خانواده با شیعه شدن شم مخالفتی نکرد؟

 نه! من در پذیرش مذهب اهل بیت با مخالفت خانواده وبه رو نشدم.

ابنا: چرا؟

 چون من خودم مبلغ اهل سنت بودم. سخنرانی می‏کردم، منبر می‏رفتم، تدریس می‏کردم.

ابنا:چه درس‏هایی تدریس می‏کردی؟

 فقه، تفسیر، حدیث و ...

ابنا: یعنی شما را از لحاظ علمی قبول داشتند؟

 بله! به همین دلیل هم اعتراضی نکردند.

ابنا:آیا از اعضای خانواده‏تان هم کسی شیعه شد؟

 نه، خانواده‏ام شیعه نشدند.

ابنا: همسرتان چطور؟

 وقتی من شیعه شدم، خانمم که دانشجو هم هست، تحقیق کرد و چون فهمید مذهب اهل بیت حق است شیعه شد.

  بنا: به نظر شما شیعیان در کشور مالی با چه مشکلاتی روبه رو هستند؟

 نداشتن امکانات فرهنگی، اگر چه مردم مذهب شیعه را می‏شناسند، اما شیعیان هیچی ندارند، نه مسجد، نه حسینیه، نه مرکز فرهنگی و نه کتابخانه.

ابنا:پس آن مدارس که شما خودتان در آن تحصیل کرده‏اید و گفتید در سراسر مالی تعداشان زیادهم هست چه شد؟

 ما در کشور مالی مدرسه خاصی که برای شیعه باشد نداریم. در مدارس مرکز مصطفی العالمیه هم شیعه و هم سنی هردو درس می‏خوانند. قبلاً ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را که می‏خواندی و دیپلم می‏گرفتی می‏توانستی وارد این مدارس بشوی و سه سال درس بخوانی و تمام. البته الان از سوم راهنمایی پذیرش می‏کنند.

ابنا: آیا وهابیت هم در مالی فعالیت می‏کند؟

 وهابیت خیلی فعالیت دارد، چون مالی مرکز غرب آفریقاست، وهابیت آنجا خیلی فعالیت دارد و می‏توان گفت

تا حدودی، تأثیر گذار هم هستند. حتی عده‏ای وهابی هم شده‏اند. بیشتر کسانی هم که وهابی شده‏اند، یا دانشجو هستند و یا کارمند دولت.  

ابنا: وضعیت مردم کشور شما ازلحاظ اقتصادی چطور است؟

 متوسط و معمولی است، ابته باید گفت شیعیان از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تحت فشار هستند. به عنوان نمونه در ادرات دولتی شیعیان را استخدام نمی‏کنند و حتی اگر بدانند شیعه‏ای و یا شیعه شده‏ای اخراجت می‏‏کنند. به نظر می‏رسد چنین رفتارهای ناصوابی تحت نفوذ و تأثیر وهابیت است.

ابنا: چطورمی‎‏شود به شیعیان کمک کرد؟

 به نظر من انجام کارهای فرهنگی و ساختن مدارس، بهترین و بالاترین کمک به شیعیان مالی و سایر شیعیان جهان است.  

ابنا: چه انتظاری از مجمع جهانی اهل بیت دارید؟

 هیچ انتظاری ندارم، چون در مالی شروع به کار نکرده‏اند. البته اینکه من گفتم هیچ انتظاری ندارم از ناراحتی زیادی است که از این جهت دارم.

ابنا: چه صحبتی با مسلمانان جهان دارید؟

 سخن من با مسلمانان جهان، این است که وحدت داشته باشید.

ابنا:ضمن اینکه دوباره از شما تشکر می‏کنم که دراین گفتگوی دوستانه شرکت کردید، اگر سخن پایانی شما را می‏شنویم.

 اجازه بدهید صحبت پایانی من با امام زمان عجل‏الله تعالی فرجه‏الشریف باشد که دعای همیشگی من هم برای تعجیل فرج ایشان است و آن اینکه آقا زودتر بیا تا این ظلم و ستم به پایان برسد.

 انتهای پیام/107

ابنا: به عنوان سؤال اول بفرمایید که چرا شیعه شدید؟

یکی از اساتیدم شیعه شد. من خیلی با ایشان رابطه داشتم. استادم پس از آنکه شیعه شد، واژه‌ "المهتدی" را هم به فامیلش اضافه کرد. ایشان الان از شیعیان معروف ساحل عاج است.

همین امر باعث شد مدیر مدرسه استادم را از مدرسه اخراج کند. بعد این استاد، خودش، یک مدرسه ساخت. من نمی‏دانستم اعتقادات شیعه چیست. هیچ اطلاعی نداشتم، فقط شنیده بودم شیعیان حضرت علی را عبادت می‏کنند و حضرت علی را از پیامبر بالاتر می‏دانند. من با همین استادم که شیعه شده بود، صحبت کردم و راجع به تفاوت‏های شیعه و سنی سؤال می‏پرسیدم.

استادم کتاب «ثم اهتدیت؛ آنگاه هدایت شدم» و «المراجعات» را به من داد. من این کتاب‏ها را مطالعه کردم و سؤالاتی که برایم پیش می‏آمد، در مدرسه از استادانم که سنی بودند، می‏پرسیدم. البته هیچ کس به جز استادم نمی‏دانست که من کتاب‏هایی راجع به شیعه مطالعه می‏کنم. بعد من گزارش سؤالات خودم و پاسخی را که استادانم در مدرسه به من داده بودند را به استادم المهتدی می‏دادم.

من خیلی سؤال می‏پرسیدم. درباره وضو، اینکه چرا شیعه می‏گوید الهم صل علی محمد و علی! راجع به امام مهدی و غیبت طولانی ایشان و اینکه اگر هست پس چرا دیگران به ما نمی‏گویند، سؤال اصلی و مهم من در این میان فرق شیعه و سنی به طور کلی و به خصوص درباره امامت بود.

ایشان یک بار داستان غدیر را از جلد چهارم «مسند احمد بن حنبل» برای من تعریف کرد. بعد من از سر کنجکاوی به سراغ یکی از استادان دیگرم رفتم و از او پرسیدم  که آیا پیامبر در آخرین حجّش امام علی را به عنوان امیر همه مسلمانان معرفی و اعلام کرده است؟ ایشان گفت نه، اصلاً چنین چیزی در تاریخ اتفاق نیفتاده. من با تعجب تکرار کردم اتفاق نیفتاده؟ ایشان ادامه داد اگر هم اتفاق افتاده باشد، پیامبر فرموده‏اند علی دوست من است، همین!

من دوباره پرسیدم  آیا پیامبر مردم را در آفتاب داغ جمع می‏کند که بگوید این آقا دوست من است؟ آیا عقل انسان این مطلب را قبول می‏کند؟ که ایشان جوابی به من نداد.

بعد که من شیعه شدم، ایشان به من ایراد گرفت و اعتراض کرد که چرا شیعه شده‏ای؟ من به او گفتم شما خودتان مرا شیعه کردید، چون جواب سؤالات من را ندادید. من در برابر عقل خودم مسئولم.

ابنا: بعد که شیعه شدید، رفتار خانواده با شما چطور بود؟

من فرزند آخر و تنها پسر خانواده هم هستم و در کشور من به فرزند آخر خیلی احترام می‏گذارند، حتی پدرم در وصیت‏نامه‏اش هم نوشته بود که کسی مرا اذیت نکند و کتک نزند. از طرفی من در خانواده تنها کسی بودم که علاوه بر پدرم به مدرسه دینی رفته بودم، لذا خانواده به من خیلی احترام می‏گذاشتند.

یک روز مدیر مدرسه‏ام همراه همسرش به خانه ما آمدند و به مادر و خواهرانم گفتند که محمد دینش را عوض کرده، خانواده‏ام خیلی ناراحت شدند.

ابنا: شما چه کردید؟

من به آنها گفتم من دینم را عوض نکرده‏ام، من مسلمانم و نماز می‏خوانم. مدیرم گفت: تو چرا دین پدرت را تغییر داده‏ای؟ من به او گفتم چرا شما در نماز دستانت را می‏بندی؟ پدرتان که در نماز دستانش را نمی‏بست.

ابنا: چرا؟

چون پدرش مالکی بود و طبق فتوای امام مالک می‏توان با دست باز نماز خواند.

ابنا: بعد چه شد؟

آنها بدون اینکه به من پاسخی بدهند، و یا به نتیجه‏ای برسند، رفتند.

آیا خانواده‏تان هم مثل شما شیعه شدند؟

فعلاً نه، اما همسرم شیعه شد.

ابنا: فرق وهابیت و اهل سنت را در چه می‏دانید؟

وهابیت اهل تفکر نیستند. و دیگران را تکفیر می‏کنند. به خلاف اهل سنت.

ابنا: آیا در ساحل عاج کتابخانه و یا مسجدی که متعلق به شیعیان باشد، وجود دارد؟

کتابخانه و مسجدی که برای شیعیان باشد نداریم یک مدرسه هست به نام جامعه المصطفی العالمیه، که هر سال حدود 50 نفر پذیرش دارد. چند مدرسه دیگر هم هست.

ابنا: تعامل دولت با شیعیان چطور است؟

هیچ مشکلی ندارد. دولت لائیک است و کاری به مذهب کسی ندارد. نه تبلیغ می‏کند و نه سرکوب.

ابنا: فعالیت‏های مسلمانان ساحل عاج در چه سطحی است؟

مسلمانان 60% ساحل عاج را تشکیل می‏دهند، که کمتر از یک میلیون نفر شیعه هستند، اما انگار مسلمان نداریم. مسلمانان آنجا دیانت وسیاست را متأسفانه جدا می‏دانند، در حالی که قرآن این تفکر را رد می‏داند.

ابنا: دیدگاه مردم کشور شما به ایرانیان چطور است؟

ایرانیان را دوست دارند. مردم ساحل عاج می‏گویند ما مدیون ایرانیان هستیم و ایرانیان مظلوم هستند.  

ابنا: به نظر شما مشکل اصلی شیعیان ساحل عاج چیست؟ 

نداشتن امکانات تبلیغاتی. کتابخانه و مسجد. 

ابنا: آینده تشیع را در کشور خودت چگونه می‏بینی؟ 

آینده تشیع را در ساحل عاج خوب می‏‏بینم. در سال قبل وضعیت خیلی بدی داشتیم. عده زیادی دشمنان سر سخت شیعه بودند. الان همه دوست شیعه هستند. و تصریح می‏کنند که اشتباه می‏کردیم که می‏گفتیم شیعیان کافر هستند. آنها الان دنبال کتاب می‏گردند تا شیعه را بشناسند و همان کسانی که ما را نمی‏شناختند، الان تقاضا می‏کنند که با ما جلساتی داشته باشند. الان دانشجویان دانشگاه هم به دو گروه تقسیم شده‏اند، یک بخش از شیعه دفاع می‏کنند و گروه دیگر علیه شیعه؛ در حالی که قبلاً اصلاً چنین چیزی وجود نداشت، یک دست، همه دانشجویان علیه شیعه بودند.

زمزمه تأسیس انجمن شیعیان ساحل عاج هم کم‏کم شنیده می‏شود و جلسات مقدماتی‏اش هم بر پا شده است و  حتی ریاستش را هم به من پیشنهاد داده‏اند.

ابنا: از فعالیت‏های وهابیت بگویید.

درمناطقی که وهابی‏ها بوده‏اند، موفقیتی نداشته‏اند و مردم هم از آنها حرف شنوی ندارند و تبلیغ تشیع به راحتی موفقیت آمیز و درخشان خواهد بود. وهابیان، اکثراً جاهل هستند و حاضر نیستند که استدلال شما را بشنوند. اصلاً بحثشان علمی نیست. 

ابنا: چه انتظاری از مجمع جهانی اهل بیت دارید؟ 

به مبلغان ساحل عاج کمک بکند که بتواند به خوبی مذهب اهل بیت را تبلیغ کنند، اگر هم کتابخانه‏ و مسجد به برای شیعیان ساحل عاج تأسیس کنند خوب است. 

ابنا: با تشکر از شما که در این گفتگو شرکت کردید، صحبت پایانی شما را می‏شنویم. 

تمام مردم ساحل عاج خیلی ایرانی‏ها را دوست دارند و این وظیفه مردم ایران به ویژه مسئولین، روحانیون و مبلیغین را سنگین‏تر می‏کند، چرا که باید مراقب باشند تصور خوب مردم را نسبت به ایران تغییر ندهند و با اخلاق خوب و اسلامی رفتار کنند. مخصوصاً صداقت داشته باشند و اگر قول و وعده‏ای به مردم می‏دهند، حتماً به آن عمل کنند. یک پیشنهاد هم دارم و آن اینکه خوب است در ایران یک مرکز برای آفریقا شناسی داشته باشیم.

مردم آفریقا به خاطرات مشکلات خیلی کوچک و جزئی که در ایران اتفاق می‏افتد به من زنگ می‏زنند و گاهی حتی از ناراحتی گریه می‏کنند و می‏گویند ما شنیده‏ایم در ایران این حادثه ناگوار اتفاق افتاده و یا گاهی از واقعه‏ای که رخ داده توضیح می‏خواهند.

......................

پایان پیام/107